PNG به SVG.

یک لوگو یا آیکون PNG با لبه‌های تمیز، یک منبع مفید است. لوگو با هشت رنگ شروع می‌شود؛ تصویرسازی با شانزده رنگ شروع می‌شود. طراحی خطی به ردیابی سیاه و سفید تغییر وضعیت می‌دهد. از بزرگ‌نمایی یک PNG کوچک فقط برای اضافه کردن پیکسل خودداری کنید: ردیابی نمی‌تواند جزئیات طراحی از دست رفته را بازیابی کند. پیش‌تنظیم‌ها قابل ویرایش باقی می‌مانند، بنابراین قبل از انتخاب جزئیات بیشتر، نتیجه را مقایسه کنید.

حالت رنگی به شما امکان می‌دهد بین 2 و 32 رنگ درخواست کنید؛ منبع ممکن است رنگ‌های قابل استفاده کمتری نسبت به پالت درخواستی داشته باشد. سیاه و سفید از آستانه سیاه و سفید از 0 تا 255 استفاده می‌کند تا تصمیم بگیرد کدام مناطق به اشکال تیره تبدیل شوند. این‌ها کنترل‌های مرسوم پردازش تصویر و تبدیل هستند؛ از هوش مصنوعی مولد استفاده نمی‌شود.

جزئیات از 1 تا 5 متغیر است. صاف کردن منحنی‌ها تغییر می‌دهد که مسیرها چقدر از تغییرات کوچک لبه پیروی کنند. حذف لکه‌های کوچک، علائم جدا شده کوچک را حذف می‌کند. جزئیات بیشتر می‌تواند تعداد مسیرها و حجم فایل را افزایش دهد؛ پاکسازی قوی‌تر می‌تواند نقاط یا حروف کوچک که قصد حفظ آن‌ها را داشتید حذف کند. از پیش‌نمایش برای قضاوت در مورد این تعادل استفاده کنید.

در حالت رنگی، حفظ شفافیت، نواحی شفاف موجود در PNG را نگه می‌دارد. این گزینه پس‌زمینه جامد را حذف نمی‌کند. سایه‌های نرم و لبه‌های نیمه‌شفاف می‌توانند به شکل‌های برداری ساده‌شده تبدیل شوند. ردیابی سیاه و سفید نواحی روشن را شفاف می‌کند؛ اگر طرح دریافتی به بوم سفید نیاز دارد، سفید را انتخاب کنید. پیش‌نمایش را در نزدیکی حروف کوچک و لبه‌های نرم بررسی کنید.

تصویر انتخاب‌شده برای پیش‌نمایش تا 1200 پیکسل در طولانی‌ترین ضلع تبدیل می‌شود. مقایسه از یک جداکننده برای بررسی منبع و تبدیل استفاده می‌کند. تبدیل نهایی تا 2048 پیکسل در طولانی‌ترین ضلع را پردازش می‌کند، در حالی که SVG ابعاد اصلی و viewBox را حفظ می‌کند. بنابراین پیش‌نمایش ممکن است در جزئیات کوچک با فایل نهایی متفاوت باشد. تغییر یک کنترل نیاز به پیش‌نمایش جدید برای نمایش آن تنظیم دارد.

نتیجه شامل مسیرهای برداری است و نه یک کپی تعبیه شده از بیت‌مپ اصلی. SVG را در یک ویرایشگر برداری سازگار باز کنید تا مسیرها و رنگ‌آمیزی‌ها را تنظیم کنید. حروف‌چینی به شکل تبدیل می‌شود، نه متن قابل ویرایش. هر ورودی از تنظیمات یکسانی استفاده می‌کند و در صورت امکان نام پایه خود را حفظ می‌کند؛ نام‌های تکراری یک پسوند دریافت می‌کنند.