PNG na SVG.

Logotyp lub ikona PNG z czystymi krawędziami to przydatne źródło. Logo zaczyna od ośmiu kolorów; Ilustracja zaczyna od szesnastu. Rysunek liniowy przełącza się na wektoryzację czarno-białą. Unikaj powiększania małego PNG tylko po to, by dodać piksele: wektoryzacja nie odzyska brakujących szczegółów projektu. Ustawienia wstępne pozostają edytowalne, więc porównaj wynik przed wyborem większej szczegółowości.

Tryb kolorów pozwala zażądać od 2 do 32 kolorów; źródło może zawierać mniej użytecznych kolorów niż żądana paleta. Czarno-białe używa progu czerni i bieli od 0 do 255, aby zdecydować, które obszary staną się ciemnymi kształtami. Są to konwencjonalne kontrolki przetwarzania obrazu i trasowania; nie użyto generatywnej sztucznej inteligencji.

Szczegóły wahają się od 1 do 5. Wygładzanie krzywych zmienia sposób, w jaki ścieżki podążają za małymi zmianami krawędzi. Usuwanie małych plamek usuwa małe, odizolowane znaki. Więcej szczegółów może zwiększyć liczbę ścieżek i rozmiar pliku; silniejsze czyszczenie może usunąć kropki lub małe napisy, które chciałeś zachować. Użyj podglądu, aby ocenić kompromis.

W trybie kolorowym, zachowanie przezroczystości utrzymuje istniejące czyste obszary w PNG. Nie usuwa ono jednolitego tła. Miękkie cienie i częściowo przezroczyste krawędzie mogą stać się uproszczonymi kształtami wektorowymi. Wektoryzacja czarno-biała czyni jasne obszary przezroczystymi; wybierz Biały, jeśli docelowy układ wymaga białego tła. Sprawdź podgląd w pobliżu małych liter i miękkich krawędzi.

Wybrany obraz jest trasowany do podglądu przy maksymalnie 1200 pikselach na najdłuższym boku. Porównaj używa dzielnika do sprawdzenia źródła i śladu. Końcowa konwersja trasuje do 2048 pikseli na najdłuższym boku, podczas gdy SVG zachowuje oryginalne wymiary i viewBox. Podgląd może zatem różnić się w drobnych szczegółach od pliku końcowego. Zmiana kontrolki wymaga nowego podglądu, aby pokazać to ustawienie.

Wynik zawiera ścieżki wektorowe, a nie osadzoną kopię oryginalnego bitmapy. Otwórz SVG w kompatybilnym edytorze wektorowym, aby dostosować ścieżki i wypełnienia. Napisy są przekształcane w kształty, a nie rozpoznawane jako edytowalny tekst. Każdy plik wejściowy używa tych samych ustawień i zachowuje swoją nazwę bazową, jeśli to możliwe; zduplikowane nazwy otrzymują przyrostek.