Obraz na SVG.

Logo to przydatny punkt wyjścia dla prostych znaków i płaskiej grafiki. Ilustracja zachowuje bogatsze traktowanie kolorów. Grafika liniowa rozpoczyna trasowanie czarno-białe. Ustawienia wstępne określają kilka kontrolek trasowania jednocześnie; możesz je później doprecyzować. Ostra, niezaśmiecona grafika źródłowa zazwyczaj daje czystsze ścieżki niż fotografia.

Tryb kolorów pozwala zażądać od 2 do 32 kolorów; źródło może zawierać mniej użytecznych kolorów niż żądana paleta. Czarno-białe używa progu czerni i bieli od 0 do 255, aby zdecydować, które obszary staną się ciemnymi kształtami. Są to konwencjonalne kontrolki przetwarzania obrazu i trasowania; nie użyto generatywnej sztucznej inteligencji.

Szczegóły wahają się od 1 do 5. Wygładzanie krzywych zmienia sposób, w jaki ścieżki podążają za małymi zmianami krawędzi. Usuwanie małych plamek usuwa małe, odizolowane znaki. Więcej szczegółów może zwiększyć liczbę ścieżek i rozmiar pliku; silniejsze czyszczenie może usunąć kropki lub małe napisy, które chciałeś zachować. Użyj podglądu, aby ocenić kompromis.

W trybie kolorów, Zachowaj przezroczystość zachowuje istniejące czyste obszary; nie usuwa nieprzezroczystego tła. Trasowanie czarno-białe zachowuje ciemne kształty i sprawia, że jasne obszary stają się przezroczyste. Wybierz Białe, aby umieścić dowolny ślad na nieprzezroczystym białym płótnie. Półprzezroczyste piksele są upraszczane podczas trasowania, więc miękkie krawędzie mogą ulec zmianie.

Wybrany obraz jest trasowany do podglądu przy maksymalnie 1200 pikselach na najdłuższym boku. Porównaj używa dzielnika do sprawdzenia źródła i śladu. Końcowa konwersja trasuje do 2048 pikseli na najdłuższym boku, podczas gdy SVG zachowuje oryginalne wymiary i viewBox. Podgląd może zatem różnić się w drobnych szczegółach od pliku końcowego. Zmiana kontrolki wymaga nowego podglądu, aby pokazać to ustawienie.

Wynik zawiera ścieżki wektorowe, a nie osadzoną kopię oryginalnego bitmapy. Otwórz SVG w kompatybilnym edytorze wektorowym, aby dostosować ścieżki i wypełnienia. Napisy są przekształcane w kształty, a nie rozpoznawane jako edytowalny tekst. Każdy plik wejściowy używa tych samych ustawień i zachowuje swoją nazwę bazową, jeśli to możliwe; zduplikowane nazwy otrzymują przyrostek.